Persoonlijk

Een stukje van mijn leven, na het overlijden van mama

Op de dag dat mama 59 zou zijn geworden, zag ik de blog wat nou als ik er niet meer ben? van The Mommy Diaries  voorbijkomen.

Mijn eerste gedachte was : Hadden mijn ouders het toen maar goed geregeld!

Maar het was ook gelijk weer een goede reminder dat we dat zelf voor Elaiza ook nog moeten regelen. We hebben het er al wel over gehad, maar nog steeds niet geregeld. En dat terwijl het zo makkelijk te regelen is via rechtspraak.nl .

Morgen is het 34 jaar geleden dat mama op 25 jarige leeftijd, plotseling is overleden. Ik was toen pas 5 maanden oud.

Zoals ik al zei, hadden hun het niet goed geregeld. Misschien wel mondeling, maar er was niks vastgelegd. Met als gevolg dat ik tot mijn 3/3,5 jaar al vaker verhuisd ben dan de meeste mensen in hun hele leven!

Ik heb bij mijn vader, beide opa’s en oma’s en bij ooms en tante’s gewoond en intussen hadden ze ruzie over wie mij op ging voeden. Hoe het allemaal precies gegaan is, zal ik nooit weten, want er wordt door iedereen een ander verhaal verteld.

Vanaf mijn 3,5 tot mijn 14/15 heb ik bij mijn tante gewoond. Sindsdien geen contact meer met vader en familie van mijn moeder. Nog wel sporadisch contact met opa/oma van mijn vader/tante. Zij had de gedeeltelijke voogdij, samen met Jeugdzorg (OTS). Toen ik 9 was is zij gescheiden. Tot mijn 12e zijn we weer regelmatig verhuisd. Ze hertrouwde.

Maar toen begon ik natuurlijk ook te puberen 😉 en ik ben geen makkelijke geweest. Vanaf groep 8 (11/12 jaar) tot mijn 16e is er heel veel gebeurd. Teveel om te beschrijven, dus ik zal het in steekwoorden doen.

seksueel misbruik, verhuizing buitenland, 5 middelbare scholen, spijbelen, 3 internaten,politie, weglopen, op straat leven, drugsgebruik, leven met alcoholist, opnieuw contact opa/oma, contact tante verbroken, enz.

Zoals je misschien wel kan begrijpen, ga ik over het meeste niet uitgebreid openbaar schrijven. De mensen die belangrijk zijn voor me, weten het.

Op mijn 15e kwam ik in een pleeggezin. Dit zou eigenlijk voor max. 6 weken zijn, daarna zou ik naar begeleid kamer wonen gaan. Maar mijn pleegouders vonden dat er genoeg gesleept was met me en ik mocht daar blijven. Hier was ik heel blij om, eindelijk voelde ik me ergens welkom en thuis. Ik stopte met drug, maakte de middelbare school af,ging werken, kreeg een relatie en op mijn 18e ging ik samenwonen. Deze relatie liep in 2003 stuk.

Ik heb toen ik 18 werd wel inzage gekregen in mijn dossier bij jeugdzorg. Hieruit bleek dat mijn vader de voogdij zelf heeft overgedragen toen ik 13 was. Omdat hij geen contact ‘mocht’ hebben met mij van mijn tante. Ik heb toen wel contact gezocht met hem en zijn ouders. Mijn opa is dat jaar overleden en daar heb ik geen afscheid meer van kunnen nemen. oma spreek ik heel soms nog. Vader helemaal geen klik mee, dus ook geen contact meer.

Sinds een aantal jaar heb ik weer contact met de broer van mama en zijn familie. Sinds een jaar via Facebook met nog meer familie contact

Ondanks de gigantische omweg, heb ik toch mijn thuis gevonden en ben ik gelukkig met de familie die ik heb.

Helaas is in 2000 mijn pleegvader overleden, maar mijn pleegmoeder zie ik nog geregeld. Kan ook niet anders, want ik ben met haar kleinzoon getrouwd 😉

Dit is natuurlijk maar een korte samenvatting, maar mocht je meer willen weten, vraag het gerust!

En niet vergeten om het goed te regelen voor je kinderen! (en vergeet eventuele huisdieren niet)

Advertenties

2 thoughts on “Een stukje van mijn leven, na het overlijden van mama”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s