Gezondheid

Carpaal Tunnel Syndroom (CTS) en mijn behandelingstraject deel 1

Rond de 20e week van de zwangerschap, begon ik veel last te krijgen van mijn beide polsen. Veel tintelingen, kramp, krachtverlies. Dit een paar weken aangekeken, maar het werd steeds erger.
Ik had een vermoeden van Carpaal Tunnel Syndroom, dus ik ging naar de huisarts. Hij vermoedde ook dat het CTS was en hij heeft me doorverwezen naar een neuroloog, zodat deze de diagnose kon stellen en het eventueel kon behandelen.
Omdat ik zwanger was, ging de huisarts er eigenlijk wel vanuit dat het kwam door de zwangerschap. In dat geval zou ik er na de bevalling snel vanaf moeten zijn.
CTS

Wat is het carpale tunnelsyndroom?
Het carpale tunnelsyndroom is een beknelling van de middelste zenuw (nervus medianus) in de pols.
Deze zenuw verloopt van de onderarm naar de handpalm via een soort tunnel die wordt gevormd door de handwortelbeentjes en een stevig peesblad (de dwarse polsband) aan de handpalmzijde van de pols. Door die tunnel lopen ook de buigpezen van de vingers. De beknelling van de zenuw kan optreden wanneer door zwelling van de weefsels in of rond de tunnel de druk in de tunnel toeneemt.

Klachten
De klachten die hiervan het gevolg zijn, kunnen nogal uiteenlopen. Zo kunt u last hebben van:
• Een prikkelend en pijnlijk gevoel of tintelingen in de vingers en in de hand.
• Een doof gevoel in de handpalm en in de vingers.
• Soms een gevoel alsof de hand gezwollen is
• Een uitstralende pijn naar de onderarm, de elleboog en de schouder.
• Soms krachtverlies in uw hand waardoor u zomaar dingen kunt laten vallen.

Heel vaak komen deze klachten in de loop van de nacht voor en zorgen ze ervoor dat u wakker wordt.
Hoewel de klachten meestal aan één hand voorkomen, kan het ook gebeuren dat patiënten last krijgen van de andere hand.
De klachten komen zowel bij mannen als bij vrouwen voor. Merkwaardig is dat de klachten nogal eens tijdens een zwangerschap of aan het begin van de overgang optreden.

Ik had een afspraak bij de neuroloog toen ik 32 weken zwanger was. Hij bevestigde het vermoeden, maar ik moest eerst even een EMG laten maken.
Ik had het geluk dat die afdeling gelijk een plekje vrij had en ik daarna weer bij de neuroloog terug kon komen.
Uitslag : CTS links matig, rechts ernstig

De neuroloog gaf aan dat er normaal 3 behandelmogelijkheden zijn. Doordat ik zwanger was, vermoedde hij (net als de huisarts) dat het na de bevalling wel weg zou trekken. Daarom raadde hij ook aan om toch eerst spalken te proberen.
Normaal wordt er bij ernstige CTS gelijk geopereerd.

Dus schreef hij 2 spalken voor, die ik kan halen bij Livit.
Thuis heb ik gelijk naar Livit gebeld, omdat het bij hun op afspraak gaat.
Daar zou ik ruim 1,5 week later pas terecht kunnen!
Hierop heb ik het ziekenhuis weer gebeld, met de vraag of ze me niet door konden verwijzen naar de gipskamer voor een gipsspalk. Die heb ik in het verleden ook al eens gehad en daar kun je normaal snel terecht.
Na enig overleg kon ik naar de gipskamer.
Daar hadden ze gewoon kant en klare spalken liggen! Ik heb toen in ieder geval vast voor rechts een spalk meegekregen.
1016868_10205356383853696_4416271763773501092_n
Wat een genot! Ondanks dat het echt rotdingen zijn, de tintelingen werden gelijk al een stuk minder.

1,5 week later ben ik naar Livit geweest voor de andere spalk. Degene die hun hebben zitten wel een heel stuk prettiger.
Achteraf gezien maar goed ook dat ik voor rechts al op de gipskamer was geweest, Livit had het niet op voorraad. Zou dan nog 2 a 3 weken duren.
Screenshot_2015-10-23-14-37-29
De spalken moest ik ’s nachts dragen en indien nodig overdag. Met slapen vond ik het echt verschrikkelijk, wist niet waar ik mijn handen moest laten. Ook heb ik geregeld mezelf (en ml) wakker gemept met die dingen.

Na de bevalling trok het vocht weg en viel ik heel wat kg af, maar de klachten bleven. Op een gegeven moment waren de spalken te groot aan het worden, waardoor ze dus niet veel nut meer hadden.

Ik had de afspraak met de neuroloog dat ik minimaal 3 maanden af zou wachten en dan eventueel weer een nieuwe afspraak maken.
Dus ik had eind april weer een nieuwe afspraak. Weer doorverwezen voor een EMG, omdat die niet ouder dan 3 maanden mag zijn.
Nu kon ik niet gelijk terecht, maar pas de week daarop.11175056_10206815662614753_7876529421990113599_n

Een week later kreeg ik dan weer de uitslag bij de neuroloog.
Uitslag : links matig, rechts gemiddeld/ernstig
Oftewel de spalken hadden niet veel gedaan.

Ik werd doorverwezen naar de pijnpoli voor een pijnblokkade.
De neuroloog verwees me voor 1 pols (rechts) door, daarna moest ik 6 weken wachten en dan voor de andere pols.

Behandeling
Aan de binnenkant van de pols wordt naast de middelste zenuw een kortwerkende verdovingsvloeistof
en een ontstekingsremmend middel ingespoten. Soms gebeurt dit met behulp van een zenuwstimulator.
Het ontstekingsremmend middel is een corticosteroïd (bijnierschorshormoon), wat tot
doel heeft de aanwezige irritatie van de zenuw te beïnvloeden waardoor de pijn kan verminderen.

Duur
De behandeling duurt ongeveer 10 minuten. De totale opname duurt gemiddeld 1,5 tot 2 uur.

3 weken later kon ik terecht op de pijnpoli in Oosterhout
Daar moest ik heel lang wachten voor ik eindelijk een aan de beurt was. Ik werd met de stoel naar de behandelkamer gebracht.
Arts vroeg waarom ik niet voor beide tegelijk doorverwezen was. Hij zei dat dat makkelijk kon, ik moest alleen wel rekening houden dat ik de eerste 24 uur z.g.a. niks zou kunnen doen. Maar dat mocht ik ook niet als er maar 1 pols gedaan was.

Prima, doe maar alle twee tegelijk, hoef ik ook niet nog een keer terug te komen.

Na het desinfecteren zetten ze eerst een verdoving, daarna zoeken ze met stroom de zenuw op. Als ze die gevonden hebben spuiten ze de vloeistof in.
Ene hand voelde ik de stroomschok heel goed en na het inspuiten ging heel mijn hand tintelen en voelde verdooft aan.
Andere hand had ik dat verdoofde gevoel niet echt.
Mooie roze polsen met grote pleister erop, terwijl het maar 2 kleine gaatjes waren.
Screenshot_2015-10-23-14-33-22
Hierna moest ik nog even terug naar de zaal en als ze zeker wisten dat ik me goed voelde mocht ik naar huis. Ik heb nog wat gedronken en ben naar met de bus naar huis gegaan.

Na 24 uur zou ik alles weer enigszins moeten kunnen doen en de klachten al ver weggetrokken zijn, maar niets was minder waar. Ik had veel napijn, voelde het verschil tussen warm en koud niet goed. kon mezelf met moeite aankleden enz. Na een ruime week waren de klachten weer net als voor de injecties.

6 weken na de injecties had ik weer een afspraak bij de neuroloog. Eigenlijk was die afspraak voor controle en om me door te verwijzen voor de andere pols.
Aangezien allebei al gedaan waren, heeft hij alleen controle gedaan en me doorverwezen naar een plastisch chirurg (was eerder plek dan bij neurochirurg) om toch geopereerd te gaan worden aan in ieder geval mijn rechterpols.

Morgen deel 2.

Quotes van :Folder operatie Amphia ziekenhuis & Folder pijnpoli Amphia ziekenhuis

Advertenties

6 thoughts on “Carpaal Tunnel Syndroom (CTS) en mijn behandelingstraject deel 1”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s