Gezondheid

Carpaal Tunnel Syndroom (CTS) en mijn behandelingstraject deel 2

Ik kon 2 weken later al terecht voor een gesprek bij de chirurg. Zij heeft me uitgelegd wat ze precies gaat doen.

De operatie
Dit is een kleine ingreep waarbij een snee wordt gemaakt in de pols aan de handpalmzijde. De dwarse polsband wordt doorgesneden. Hierdoor wordt de tunnel verwijd. De operatie duurt ongeveer twintig minuten en wordt over het algemeen verricht onder regionale verdoving waarbij alleen de arm gevoelloos is. De operatie wordt meestal in dagbehandeling verricht. Dit betekent dat u, als de verdoving is uitgewerkt, weer naar huis kunt.

Ik had nog wat twijfels om het te laten doen, ook omdat ik dan minimaal 3 dagen niet mocht tillen en dus ook niet voor Elaiza kon zorgen.
Maar ze vertelde dat het op de lange termijn toch echt beter is om het wel te laten doen, anders is er altijd de mogelijkheid dat het blijvend beschadigd. (bij te lang doorlopen)

Dus besloten om het wel te laten doen. Het kon zelfs al die week erop!
Maar omdat ik minimaal 3 dagen niet zou mogen tillen, moest ik toch eerst dingen regelen voor Elaiza.
Aangezien het vakantietijd was, was het rustig op de afdeling. Ik moest die week maar even bellen voor een afspraak. Dagen dat zij aanwezig was waren de woensdag en vrijdag.
Thuis overlegd wanneer ml een week thuis kon zijn en we verder niks gepland hadden.

Eind augustus was een periode van 1,5 week dat er geen thuiswedstrijden, feestjes/verjaardagen of andere dingen waren.
Dus voor 27-08 om 10:15 een afspraak gemaakt.

11951226_10207697532020937_1162252726808693246_n

Ik was vrijwel gelijk aan de beurt.
De ingreep viel me heel erg mee. Verdovingsspuit heb ik amper gevoeld. Daarna pompen ze een band om je bovenarm, zodat er geen bloed meer stroomt. Omdat er bij mij een adertje liep op de plek waar ze moest snijden, kreeg ik een plaat om mijn buik, zodat ze het dicht konden branden (om te aarden)
Die verdoving was heel raar, alleen mijn pols was verdoofd, dus ik voelde mijn vingers nog gewoon. Op het moment dat ze in de pols bezig was voelde ik alleen lichte druk. Voor ik er erg in had, was ze het alweer aan het hechten.
Daarna werd er een grote pleister opgeplakt en een drukverband aangelegd die 3 dagen moest blijven zitten.

Binnen 30 minuten stond ik weer buiten!

Screenshot_2015-10-23-14-33-53

Na de operatie
Het is verstandig dat u de eerste dag(en) de arm in een draagdoek houdt. Het drukverband dat na de operatie is aangelegd kan na één of twee dagen worden verwijderd. Ook kunt u al snel beginnen met 3 oefeningen van de vingers. In het begin gaat dit wat moeizaam, maar na enkele dagen gaat dat al veel beter.
Mochten uw vingers de dag van de operatie of de dag erna blauw en koud worden of krijgt u veel meer pijn, dan dient u zo snel mogelijk contact op te nemen met de afdeling Spoed Eisende Hulp van het
ziekenhuis.

De eerste 3 dagen waren echt irritant, ik ben rechts, dus kon bijna niks. Moest ’s nachts met mijn arm enigszins omhoog liggen i.v.m. de doorbloeding, dus echt slapen deed ik niet.
Elaiza wilde steeds opgetild worden, wat niet kon. Verband jeukte als een gek enz.

Ik was blij dat die 3 dagen voorbij waren en het verband eraf kon. Niet dat ik daarna ineens wel van alles kon, ik had totaal geen kracht in mijn hand. Mijn arm was ook flink dunner geworden in die paar dagen.
Met het verband en de mitella kun je niet anders dan je arm niet gebruiken, maar nu dat allemaal uit was, ging ik uit automatische teveel doen. Maar de simpelste dingen lukte niet eens.
Ook verbaasde ik me wel hoe blauw mijn arm was! Ik had verwacht dat de pols en hand blauw zouden zijn, maar mijn hele onderarm was blauw.
Ondank dat ik geen pleisters hoefde te plakken, deed ik het wel elke dag. Dit om te voorkomen dat Elaiza aan de hechtingen ging trekken. Dit had ze eerder bij een andere wond ook al geprobeerd.

Bijna 2 weken na de operatie had ik een controle afspraak bij assistente. Ik vertelde haar hoe blauw het geweest was en zelfs zij verbaasde zich. Normaal is het niet zover blauw. Leuk ben weer een uitzondering!
Ze keek hoe het litteken eruit zag en dat zag er goed uit. Dus kon ze de hechtingen verwijderen. De eerste 3 gingen heel soepel, dia zaten ook al heel los. De laatste 2 (bij mijn handpalm), kwamen iets moeilijker eruit. Zodra ze klaar was zag ik dat het litteken weer een stukje openstond. Dit kon geen kwaad volgens haar, want het was alleen oppervlakkig. Ik moest wel dagelijks met vaseline het litteken masseren, zodat het niet zou gaan vereelten.

DSC_2113

De dagen erna ging het litteken steeds een stukje verder open (oppervlakkig), dus ik ben weer pleisters gaan plakken zodat ik mijn hand niet te ver open kon doen. Na een paar dagen kwam het bovenste vel los en was het litteken alsnog dicht.
6 weken na de operatie zou ik weer volledig hersteld moeten zijn.

Wat u ook nog moet weten
Het litteken aan de pols blijft vaak langer gevoelig, met name bij druk ter plaatse, zoals bij het steunen op de pols. De klachten die u tevoren had, zijn na de operatie vaak meteen verdwenen. Toch kan soms het dove gevoel nog een tijdje aanhouden. De hechtingen kunnen na zeven tot tien dagen worden verwijderd. U moet erop rekenen dat u lange tijd veel minder kracht in uw duim zult hebben. Dit komt omdat de spieren van de duimmuis, doordat de dwarse polsband is gekliefd, aan één kant min of meer los zijn komen te zitten.

Inmiddels zijn we ruim 8 weken verder. Ik kan weer wat meer met mijn hand, maar het is nog lang niet zoals het moet zijn.
Ik heb nog steeds last van de operatie en vaak ook nog de tintelingen.
Ik kan mijn hand niet meer goed naar boven buigen, wat heel erg lastig is met fietsen en de wandelwagen. Pols (net onder litteken) wordt vaak na belasting warm en rood. Heb echt 6 weken niet kunnen schrijven/kleuren. Nu lukt het wel, maar moet ik niet teveel willen doen (half a4 schrijven lukt niet)
In het huishouden zijn sommige dingen ook nog lastig/pijnlijk, bijv. dweilen of vegen, omdat dan de stok op het litteken drukt. Gelukkig dweilt ml bijna altijd, want door de fibro lukte me dat toch al niet goed.

20151023_150557

Ik kijk het nog even aan en anders ga ik toch maar weer langs de arts. Al heb ik daar eigenlijk helemaal geen zin meer in. Ben nu ruim een jaar verder, 3 locaties van het Amphia gehad, genoeg zorgkosten gemaakt en ben eigenlijk nog niet veel verder.
Nou ja wel iets, want ik word ’s nachts niet meer zo vaak wakker van mijn polsen/handen.

Quotes van : Folder operatie Amphia ziekenhuis & Folder pijnpoli Amphia ziekenhuis

Advertenties

6 thoughts on “Carpaal Tunnel Syndroom (CTS) en mijn behandelingstraject deel 2”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s