Persoonlijk

In plaats van een leuk nieuwtje aankondigen, waren we totaal in shock!

Zoals jullie wel gemerkt zullen hebben ben ik de laatste tijd niet zo heel veel online geweest o.a. omdat ik veel last had van o.a. de Fibromyalgie. Het koste mij heel veel energie om gewoon de dag door te komen.

Wel heb ik in de afgelopen 2 maanden een aantal berichten geschreven en opgeslagen als concept. Ik had heel veel te vertellen, maar dat moest nog even een geheimpje blijven.

20-4-2016:

Ik wilde jullie die middag het leuke nieuws te vertellen dat ik weer zwanger was, maar de dag liep niet zoals gehoopt.

Echo:

Om 11.45 hadden we een afspraak voor de termijnecho in het ziekenhuis. Ik zou  10+1 zwanger moeten zijn.

4 weken eerder had ik al een vroege echo gehad bij de verloskundige. Toen bleek ik 6+2 en zagen we een kloppend hartje. Al vond ik toen de aantal weken al raar (ik verwachte 7+5), maar het hartje klopte, dus het zal wel goed zijn. Ik was  ook gewoon misselijk, werd dikker enz.

Ze deed wat moeilijk omdat we dl bij hadden, maar we hadden geen oppas en met een filmpje op de telefoon aan was ze stil. Bij volgende echo’s mocht het absoluut niet.
Ze begon met de echo, maar al snel zagen wij ook dat er iets niet klopte. Ze kon het niet vinden. Dus wilde ze toch een inwendige echo doen. Nu kon ze wel wat zien, maar geen vruchtje van 10 weken en geen hartje.  Een missed abortion dus.

 

PhotoGrid_1461584948166

Haar vermoeden was dat het vlak na de vorige echo gestopt zou zijn met groeien. Met 6/7 weken dus.
Maar als ik de echo’s naast elkaar leg, zie ik toch duidelijk verschil in grootte en vermoed zelf dat het eerder 8/9 weken is geweest.

Ik mocht me weer aankleden en we kregen nog een kort gesprek, waarin verteld werd dat de verloskundige het verder af zou handelen.
Bij weggaan zij ze nog “ach, je hebt in ieder geval dit mooie exemplaar al” , terwijl ze dl aanwees.
Die kan mooi in het rijtje ‘zeg nooit tegen…..’

Het is dat de echo’s altijd daar gemaakt moeten worden, maar ik vind ze daar altijd zo onpersoonlijk, vaak het gevoel dat je maar een nummer bent.

 

Moeders voor Moeders:

Moeders voor Moeders heb ik dus ook gelijk  afgemeld, heb er 6 weken aan meegedaan dit keer. Vandaag hebben ze de laatste kratten opgehaald. Of ik het bij een eventuele volgende keer weer zou doen weet ik niet.
Aangezien ik in de straat naast een basisschool woon en we heel veel bekenden hebben in de wijk, wist nu dus waarschijnlijk de halve wijk het al. Alleen 1 van de buren heeft het 3 weken geleden gevraagd, omdat hij de kratten zag staan, de rest gelukkig niet.

 

Begeleiding verloskundige en gynaecoloog:

In de middag belde de verloskundige. Dat zijn echt top meiden die meeleven en je goed begeleiden.Ze vroeg hoe het met me ging en wat ik wilde doen. Wilde ik afwachten of toch naar de gynaecoloog? Ik koos voor het laatste, aangezien het volgens echoscopiste waarschijnlijk al 4 weken duurde.

De volgende dag kon ik al terecht bij de gynaecoloog.
Normaal zou ik altijd om een vrouwelijke gynaecoloog vragen, maar nu boeide het me vrij weinig dat het een man was. Ml was gelukkig wel mee.

Ik deed mijn verhaal en omdat het de vorige avond al was begonnen met vloeien, wilde hij eerst een echo maken om te kijken hoever het al weg was. Buiten een vruchtzak van 3,5cm was er niet veel meer te zien. (die 3.5cm zou vergelijkbaar zijn met een zwangerschap van 9 weken)

Ik mocht weer kiezen, weekje afwachten, tabletjes om het verder op gang te helpen of een curettage.

Tabletjes durf ik niet goed. De werkzame stof (misoprostol) is hetzelfde als de maagbeschermer die je bij diclofenac krijgt. Daar word ik echt goed ziek van (juist maagpijn). Ook mag je die niet gebruiken als je borstvoeding geeft.
Al slik je de tabletten natuurlijk niet als het voor een miskraam opwekken is.

Curettage wilde ik liever nog even mee wachten, eerst maar eens zien of het uit zichzelf verder op gang komt.

 
De miskraam:

Volgens de gynaecoloog zou het bloedverlies te vergelijken zijn met een zware menstruatie. Dit is iets wat ik al eerder had gehoord, ook bij mijn eerste miskraam was het niet veel meer dan dat.

Maar nu: eerder vergelijkbaar met zware menstruatie van een heel jaar, maar dan 14 uur tijd!

2 ochtenden heb ik flink buikpijn (eerder weeën) gehad en veel bloed verloren. Contact gehad met verloskundige, maar bloedverlies viel nog binnen het ‘normale’.
En ineens, na nog een keer veel bloed en stolsels verloren te zijn, was de pijn weg!
Daarna is het vloeien ook gelijk afgenomen, tot normale menstruatie hoeveelheid.

Vrijdag heb ik weer een afspraak bij de gynaecoloog , dan kijkt hij weer met een echo. Afhankelijk daarvan of er wel of niet verdere behandeling nodig is. Ik hoop het niet.

Deze week belt ook de verloskundige nog een keer . Vind het echt super dat ze je blijven begeleiden, ook al kunnen hun niet veel meer doen.

Aankomende tijd zal ik denk ik nog wat minder online zijn als normaal, even alles op een rijtje zetten.

Liefs Linda

 

 

 

Advertenties

16 thoughts on “In plaats van een leuk nieuwtje aankondigen, waren we totaal in shock!”

  1. Ik ken je verdriet. Heb exact hetzelfde meegemaakt inclusief de twijfels nav de gegeven termijn. Een hele dikke knuffel van mij en hopelijk snel weer fijne berichten!

    Like

  2. Ik maakte ongeveer hetzelfde mee en kreeg ook nogal koele reacties van o.a. de gynaecoloog. Ondertussen ben ik opnieuw in verwachting en laat ik me begeleiden door een vroedvrouw. Die persoonlijke aanpak ligt me veel beter. Veel sterkte met het verwerkingsproces.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s